|
Houten paal funderingen
Bij woningen met een houten paal of staal fundering
verwijzen wij u nadrukkelijk naar de site van
de
Stichting Platform Fundering Nederland.
Alle woningen in Nederland met een houten paalfundering en bouwjaar van voor
1960 (circa) zijn zogenaamde risicowoningen.
Klik hier voor
informatie over staal funderingen
In sommige gemeenten is er soms sprake van een
bacteriële aantasting ofwel palenpest van de houten paalfunderingen,
maar ook kan het gaan om een schimmelaantasting, ofwel verrotting van de
bovenkant van de palen.
|
|
De bovenste laag van de grond is op veel plaatsen in Nederland niet
sterk genoeg om een gebouw te dragen. Op het
kaartje van
Nederland zijn dit de rood gemarkeerde gebieden. Daarom worden er
palen in de grond geslagen, meestal tot op een draagkrachtige zandlaag.
In Nederland worden al honderden jaren lang houten paalfunderingen
toegepast. De dragende functie van de houten palen blijft prima omdat
hout onder (grond)water in goede staat blijft. Er zijn in de loop der
jaren veel verschillende funderingstypen gemaakt. De zogenaamde
spekpalen of slieten zijn in het verre verleden veel toegepast als een
soort bodemverdichting ("kleefpalen"). Vanaf de tweede helft van de 17de
eeuw werden vaak langere palen (tot een lengte van 23 meter) toegepast
om bouwwerken te funderen op stevigere en diepere zandlagen ("op stuit"
geheid).
De funderingstechnieken ontwikkelden zich en werden over de
paalkoppen, die voldoende laag beneden de grondwaterstand moesten worden
afgezaagd, balken aangebracht. Over deze balken (kespen) werd, al dan
niet gebruikmakend van vloerhout, het metselwerk van de funderingsmuur
gestart. Na de invoering van beton als
bouwmateriaal (circa 1920) werden betonnen funderingsbalken vaak direct
over de paalkoppen aangebracht. In deze bouwperiode zijn ook in het werk
gemaakte betonnen oplangers op de houten palen
toegepast.
Voorwaarden voor een paalfundering: Hout kan
alleen als funderingsmateriaal worden gebruikt als de houten delen nooit
boven het grondwaterniveau komen te liggen. De houten onderdelen van een
fundering moeten dus dieper zijn aangebracht dan de laagst voorkomende
grondwaterstand. In deze situatie is het funderingshout altijd
waterverzadigd en omgeven door water waardoor er nauwelijks zuurstof bij
het hout kan komen.
|
|
|
Het feit dat veel historische panden
al eeuwen lang zonder zakkingverschijnselen staan, bevestigt de
duurzaamheid van veel houten funderingen.
Komt waterverzadigd funderingshout echter boven het grondwaterniveau
te liggen dan kan via de lucht enige zuurstof worden aangevoerd en
is
schimmelaantasting
mogelijk. Schimmels kunnen hout onder bepaalde omstandigheden snel
afbreken en langdurige droogstand is daarom fataal voor een houten
paalfundering. Als voor de deur extra traptreden
zijn gemaakt is dit een indicatie om het grondwater te gaan
controleren. Het grondwater moet minstens 10 cm, zo mogelijk 20-30
cm boven het hoogste funderingshout staan. Bij negatieve kleef trekt
de grond als het ware de palen naar beneden, zodat woningen
met goede houten palen toch verzakken met alle bijkomende ellende
van dien.
|
|
|
PaalrotAls we spreken
van houtrot dan zijn er schimmels in het spel. Schimmels komen overal
voor, in de natuur doen ze nuttig werk door organisch (plantaardig)
afval af te breken en weer beschikbaar te maken voor andere organismen.
Zuurstof is een absolute voorwaarde voor de afbraak. Onder (grond)water
is te weinig zuurstof aanwezig voor schimmelaantasting.
Er zijn veel soorten schimmel, maar de belangrijkste aantaster van
houten paalfunderingen bij droogstand is de zogenaamde softrot. De
benaming wordt toegeschreven aan het feit dat door softrot aangetast
hout vrij zacht wordt (makkelijk in te drukken).

De snelheid, waarmee softrotaantasting voortschrijdt, wordt bepaald
door een aantal factoren:
De droogstandtijd, die wordt bepaald door de grondwaterstand en de
bodemgesteldheid. Zodra de fundering weer onder water komt te staan
stopt de softrotaantasting door het ontbreken van zuurstof. Na 10 tot 15
jaar droogstand heeft een funderingspaal z'n dragende functie verloren,
doordat de bovenkant te ver is aangetast.
Ook de temperatuur is van invloed, hoe hoger de temperatuur bij de paal
hoe sneller de aantasting verloopt. Zo kan in de nabijheid van
warmtebronnen (stadsverwarming of riolen) een snellere aantasting
optreden. |
Palenpest / bacteriële
aantasting
Bacteriële aantasting – ook wel palenpest genoemd – is zoals het woord al
aangeeft een aantasting door bacteriën. Uit onderzoek blijkt dat in spinthout de
bacterie de cellen leeg eet als ze actief wordt, waardoor
de aantasting ook onder water doorgaat tot in de punt van de houten paal.
Vurenhouten palen hebben een dunne spintlaag, hierdoor zal de aantasting niet of
nauwelijks leiden tot verlies van draagvermogen. Grenenhouten palen daarentegen
hebben een dikke spintlaag en een dunne kern. Grenenhouten palen mogen al
decennia niet meer toegepast worden.

De bacterie wordt waarschijnlijk actief als een stroming in het spinthout
ontstaat, mogelijk tengevolge van grondwatermanipulatie. Hierbij kunt u denken
aan grondwaterverlaging, grondwateronttrekkingen en/of warmte en koude opslag.
In het algemeen geldt dat bacteriële aantasting veruit ondergeschikt is aan
schimmelaantasting.
Wat heeft het riool ermee te maken ?
Uit de voorgaande stukjes kan opgemaakt worden dat het erg belangrijk is dat
er een stabiel grondwaterpeil aanwezig is om de beide funderingstypen hun
dragende functie te laten houden. Grondwatermetingen kunnen
aantonen dat het grondwaterpeil verlaagd is. Wat
verder weg van de rioolbuis is het peil vaak weer op het gewenste niveau.
De oude riolen liggen vaak op een slappe
ondergrond en zijn niet onderheid, waardoor er lekkages zijn ontstaan. Omdat een
riool nu eenmaal een afvoerende functie heeft, ontrekt deze onbedoeld ook het
grondwater. Dit heeft ernstige gevolgen voor een paalfundering of een
staalfundering.
Gevolgen voor paalfundering
Bij de aanleg van de houten paalfundering, werd de bovenkant van de palen onder
de laagst bekende grondwaterstand geslagen. Het is van zeer groot belang dat
houten palen altijd onder water blijven staan, zodat er geen zuurstof bijkan.
Een lekke riolering zal het grondwater afvoeren en zal in de nabij gelegen
omgeving het grondwaterpeil ernstig verlagen.

Hierdoor komen de koppen van de paalkoppen 'droog' te staan en kan de komt er
zuurstof bij het bovenste gedeelte van de paal. In een paar jaar tijd zullen de
schimmels zodanig hun werk hebben gedaan dat het hout boven het grondwaterpaal
geen draagkracht meer heeft. Het aantastingsproces kan
zeer gemakkelijk gestopt worden, namelijk door de paal weer onder water te
zetten.
Deze informatie wordt u
aangeboden door het team van Perfectbouw.
Wilt u meer informatie bel gerust en geheel vrijblijvend 078-6849750. Voor
al uw bouwtechnische keuringen / onderzoeken kunt u contact met ons opnemen.
Bronvermelding: Stichting
Platform Fundering Nederland. |








|